نوای کاشفان ... و باوری که نيست ...
هزار کاکلی شاد در چشمان توست
هزار قناری خاموش در گلوی من
عشق را ای کاش زبان سخن بود
آنکه می گويد دوستت می دارم
دل اندوهگين شبيست که مهتابش را می جويد
ای کاش عشق را زبان سخن بود ...
پ.ن. : عشق را ای کاش زبان سخن بود ... : عشق لاله ... زبون نداره ... زبون نفهمه ... رنگيه ولی هفت رنگه معلوم نيست چه رنگيه نتيجه ی خيلی چيزا می تونه باشه ... گيرم بلقمه ( بلغم ؟ ) شلغمه هر چی که هست ... می تونه اين باشه که بگی : تو خوبی ! ( با يای کشيده ) می تونه ورم يه ناحيه از بدن باشه - ميگن عشق افلاطونيه - نيوتونی و کانتيش ديگه چيه ؟ - شهوانيه - نتيجه تجمع کس خليه - کلونی کس خليه - ولی يه نوعش هست که ارتباط نظير به نظير با دوستی خاله خرسه داره که نمی دونم اسمش چيه - تو می دونی ؟
نويسنده : ناخدا اهب ; ساعت ۳:۳۳ ق.ظ روز ۱۳۸٤/٤/۱٩
تگ ها :
