برخی از رفقا چکمه های عالیجناب بوش را می بویند و می بوسند ... و در خاوران با خاطره ی مردی با ماتحت شکلاتی گیتار می زنند!
آمریکا آمریکا مرگ به نیرنگ تو ...
نوستالژی چپولای وطنی ... تلخه! ولی می بینین صداش میاد ...
صدای زنجیراش میاد ... خوب اگه زنجیر ندارین سینه بزنین رفقا!
وینستون قرمز اصل پاکستان و کوکای مشهدی اصل ... کافه کوپه و هشت و نیم و گاهی هم کنج هتل البرز ... اون ورتر هم گودو که منتظره ظهوره!
و این چپول راست شده از رگ تمامیت ارضی و شرف ملیست که دهان عالیجناب بوش را پر از خاک گور مارکس و انگلس می کند! همین روزها انشالله!
و رادیوست که بخواند:
-هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله!!!
نويسنده : ناخدا اهب ; ساعت ٤:٠۱ ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/٢
تگ ها :
